Велес низ годините памети повеќе тешки кривични дела кои оставија длабоки траги кај граѓаните. Некои од нив беа резултат на нарушени партнерски односи, други произлегоа од соседски конфликти, лични пресметки или долгогодишни несогласувања. Но, заедничко за сите е едно – насилството во еден момент ја поминало границата по која веќе нема враќање.
Од убиствата што го потресоа градот, преку случаите во кои претходеле конфликти и предупредувања, па сè до последниот обид за убиство, останува истото прашање: дали некои трагедии можеле да бидат спречени доколку навреме се препознаеле ризиците?
Убиството на Тоше Коцев – ликвидација сред бел ден
На 5 декември 2016 година, Велес беше потресен од убиството на Тоше Коцев. Трагичниот настан се случил околу 15 часот, пред неговиот дом.
Според тогашните информации, осомничениот дошол до куќата на Коцев и со огнено оружје го застрелал. Четириесет и тригодишниот велешанец веднаш бил пренесен во Општата болница Велес, каде лекарите од ургентниот центар се обиделе да му помогнат, но тој починал при внесување во операциската сала.
Овој случај ја потресе јавноста бидејќи покажа дека тешките пресметки можат да се случат и на јавни места, пред очите на граѓаните. Насилството, кое можеби започнува како конфликт или нетрпеливост, понекогаш завршува со најтешката можна последица – загубен човечки живот.
Рахилка Темелкова – расправија меѓу соседи што заврши со смрт
Само неколку месеци подоцна, во април 2017 година, Велес повторно беше потресен од трагедија. На 6 април, започнатата вербална расправија меѓу соседи заврши со смрт на 63-годишната Рахилка Темелкова.
Според тогашните информации, И.Ј. најпрво со нож ги нападнал Рахилка, нејзиниот син и снаата, кои се наоѓале во дворот на семејната куќа на улицата „Методиј Андонов Ченто“. Во обид да ги заштити своите најблиски, синот на Рахилка бил повреден во раката.
По првиот напад, напаѓачот се повлекол во својот дом, но конфликтот не завршил таму. По кратко време се вратил, овојпат со секира. Насилно влегол во куќата на Темелкови, го демолирал домот и ѝ нанел тешка повреда во пределот на главата на Рахилка.
Таа била пренесена во Општата болница во Велес, а потоа во Скопје, каде што и покрај напорите на лекарите починала.
Случајот дополнително ја вознемири јавноста поради сведоштвата на соседите дека се обиделе да повикаат полиција додека траела расправијата. Тие посочиле дека имало викање, карање и пискотници, а повикот до полицијата на бројот 192, според нивните зборови, бил отежнат поради зафатена линија.
По трагедијата повторно се отвори прашањето дали навремената реакција и препознавањето на претходните конфликти можеле да спречат крвав расплет.
Црна Џамија – нападот што го остави Велес во шок
Истата 2017 година, Велес беше потресен од уште едно брутално злосторство. Во населбата Црна Џамија, околу 2 часот по полноќ, се случи напад во кој повеќе лица беа повредени, а еден човек го загуби животот.
Според информациите од тој период, 46-годишниот Спасе Велјановски влегол во домот на семејството Најдови и со чекан нападнал повеќе членови од семејството.
Прва била нападната ќерката Тања Најдова, која спиела во собата. Откако во просторијата влегле нејзините родители Димче и Ленче Најдови, и тие биле нападнати и здобиле тешки телесни повреди. Од повредите, Димче Најдов подоцна починал.
По викотниците и повиците за помош, во собата дошле и братот на Димче, Тодор Најдов, и неговата сопруга Весна Најдова, кои исто така биле нападнати и тешко повредени.
Случајот дополнително ја вознемири јавноста поради информациите дека сторителот по нападот објавил на социјалните мрежи дека го убил соседот.
Оваа трагедија покажа колку брзо и колку опасно може да ескалираат нарушените односи меѓу луѓето, особено кога постојат наталожени конфликти и нетрпеливост.
Убиството на полицискиот службеник – конфликт што заврши трагично
На 29 септември 2021 година Велес беше потресен од убиството на 40-годишен полициски службеник, вработен во СВР Велес.
Според тогашните информации, најверојатно нетрпеливоста била причина за злосторството. Настанот се случил по конфликт меѓу лица блиски еден со друг.
Соседите тогаш раскажуваа различни впечатоци за учесниците во настанот. Дел го опишувале убиениот како конфликтна личност, додека од полицијата посочиле дека нивниот колега го познавале како мирен и повлечен човек.
И овој случај потсети дека зад многу трагедии стојат нерешени односи и конфликти кои со текот на времето можат да прераснат во опасност.
Основниот суд Велес ја ослободи од обвинение Пале Илоска. Таа одговараше за кривично дело „убиство во миг“.
„Обвинетата Павлинка Иловска, се ослободува од обвинение“, рече судијката.
Илоска пред судијката тогаш кажа дека не се чувствува виновна бидејќи делото го направила во самоодбрана.
Росица Коцева – трагедија по низа пријави и барања за заштита
Најголемата болка за Велес во последните години беше двојното убиство на 31-годишната Росица Коцева и нејзиниот 68-годишен татко, случено на 15 септември 2025 година.
Осомничениот за злосторството, нејзиниот поранешен партнер Илија С., по убиството се самоубил.
Но, овој случај ја потресе јавноста не само поради трагичниот исход, туку и поради фактот што зад него стоел долг период на конфликти и пријави.
Росица повеќепати барала заштита и пријавувала семејно насилство. Според информациите од Основното јавно обвинителство, на 21 мај 2025 година поднела пријава против Илија за неизвршување на судска одлука, наведувајќи дека и покрај мерките за заштита, тој продолжил да ѝ испраќа пораки и фотографии.
Неколку дена претходно, според обвинителството, тој го одзел и го запалил автомобилот на нејзиниот татко.
Во периодот пред трагедијата биле водени повеќе постапки. Судот во Велес му изрекол условна казна затвор од една година и четири месеци, со услов да не го повтори делото во рок од три години. Дел од мерките биле укинати, додека забраната за приближување и воспоставување контакт со Росица и нејзиниот татко останала во сила.
По убиството се отвори огромна јавна дебата – дали институциите можеле подобро да го проценат ризикот и дали системот за заштита на жртвите реагира доволно ефикасно кога постојат повторени пријави и предупредувања.
Случајот со Росица стана симбол на прашањето што го поставува целото општество: колку пати една жртва треба да побара помош за нејзиниот страв да биде сфатен како реална опасност?
Последниот случај – нов аларм дека насилството не исчезнува
На 7 јули 2026 година Велес повторно се најде во полициските билтени.
Триесетгодишна велешанка беше лишена од слобода поради сомнение дека со остар предмет му нанела убодна рана на својот 37-годишен вонбрачен сопруг.
Настанот се случил на 6 јули околу 19 часот во семејниот дом. Повредениот бил пренесен во Општата болница во Велес, каде му била укажана лекарска помош, додека осомничената била задржана во полициска станица.
Иако овој случај нема смртен исход, тој повторно го отвори истото прашање – колку често насилството започнува со помали конфликти, а потоа ескалира до опасни размери?
Каде е проблемот?
Сите овие случаи се различни. Немаат ист мотив, ист тек или ист профил на сторител. Но, сите покажуваат една заедничка појава – моментот кога конфликтот ја надминува границата и станува опасност за живот.
Институциите имаат клучна улога во превенцијата. Полицијата, обвинителството, судовите, центрите за социјална работа и здравствените установи мора да имаат добра координација и навремено да ги препознаваат ризиците.
Но, насилството не е само институционален проблем. Тоа е и општествен проблем.
Финансиската несигурност, тешкиот животен стандард, стресот, долговите и чувството на безизлезност можат дополнително да ги влошат конфликтите кај некои луѓе. Сепак, тие никогаш не се оправдување за насилство.
Зад најтешките случаи најчесто стојат повеќе фактори – нарушени односи, нетрпеливост, љубомора, потреба за контрола, нерешени конфликти и недостаток на навремена помош.
Велес денес не треба само да ги памети трагедиите. Треба да ги препознае предупредувањата.
Затоа што најважното прашање не е само што се случило, туку дали нешто можело да биде направено порано – пред конфликтот да стане трагедија.
